NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Verklaringsfictie bij terhandstelling algemene voorwaarden

Verklaringsfictie bij terhandstelling algemene voorwaarden


Een interessante uitspraak in de wereld van kredietverstrekkingen omtrent het gebruik van algemene voorwaarden. De rechtbank oordeelt namelijk dat een bepaling die beoogt de bewijslast om te keren inzake de informatieplicht, onredelijk bezwarend is.

Santander en een onbekende gedaagde persoon (naar ik aanneem een consument of ZZPer) hebben een geldkrediet-overeenkomst gesloten. De overeenkomst bevat de volgende tekst:

"Door het ondertekenen van deze overeenkomst verklaart c.q. verklaren de kredietnemer(s): 
(...)
b.  kennis te hebben genomen en een exemplaar te hebben ontvangen van de Algemene Voorwaarden en de Prospectus, die een onlosmakelijk onderdeel uitmaken van deze overeenkomst en tevens met de inhoud hiervan in te stemmen;
(...)

De gedaagde] voert op dit punt verweer. Hij voert aan dat de algemene voorwaarden waarop Santander zich beroept, niet van toepassing zijn op de kredietovereenkomst. Subsidiair stelt hij zich op het standpunt dat deze voorwaarden vernietigbaar zijn, omdat zij niet tijdig door Santander ter hand zijn gesteld.

Toepasselijkheid
De rechtbank passeert het verweer dat de Algemene Voorwaarden niet van toepassing zijn verklaard op de kredietovereenkomst. De rechtbank legt dit als volgt uit: "een overeenkomst komt ingevolge artikel 6:217 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) tot stand door aanbod en aanvaarding. Op de aan [gedaagde] gestuurde en nog te ondertekenen overeenkomst wordt meermalen naar de Algemene Voorwaarden verwezen. Hierdoor maken deze voorwaarden deel uit van het aanbod van Santander, welk aanbod door [gedaagde] door zijn ondertekening op 26 januari 2011 is aanvaard."

Vernietigbaarheid
Met betrekking tot het beroep van [gedaagde] op de vernietigbaarheid van de Algemene Voorwaarden, stelt de rechtbank voorop dat het aan Santander is te stellen en (indien nodig) te bewijzen dat zij [gedaagde] een redelijke mogelijkheid heeft geboden van de Algemene Voorwaarden kennis te nemen als bedoeld in artikel 6:233, aanhef en onder b in samenhang met artikel 6:234 BW. 

Santander stelt dat [gedaagde] heeft getekend voor de ontvangst van de Algemene Voorwaarden. Deze ondertekening moet aangemerkt worden als een partijverklaring. Hiermee heeft zij kennelijk het oog op het bepaalde in artikel 157 lid 2 in verbinding met artikel 156 lid 3 van het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering (Rv.), waarin – samengevat – is bepaald dat een onderhandse akte tussen partijen dwingend bewijs oplevert.

De rechtbank volgt Santander hierin niet en overweegt daartoe als volgt.

"De tekst in de kredietovereenkomst dat de kredietnemer van de Algemene Voorwaarden kennis heeft genomen (Verklaring, onder b; zie r.o. 2.1), is voorgedrukt. Gelet hierop moet het ervoor worden gehouden dat [gedaagde] geen enkele invloed heeft gehad op deze tekst. Deze omstandigheden brengen – mede in het licht van [gedaagde]’ tijdens de comparitie gegeven toelichting dat hij de overeenkomst slechts heeft gescand op belangrijke onderwerpen zoals de hoogte van het krediet en het aflossingsbedrag – mee dat sprake is van een verklaringsfictie waaraan niet de betekenis kan worden toegekend van partijverklaring als bedoeld in artikel 157 lid 2 Rv.
Overigens moet voornoemde tekst in de overeenkomst worden aangemerkt als een algemene voorwaarde in de zin van artikel 6:231, aanhef en onder a BW. Omdat met deze bepaling klaarblijkelijk wordt beoogd de bewijslast ter zake van de wettelijke informatieplicht van Santander als gebruiker van de Algemene Voorwaarden ten nadele van [gedaagde] om te keren, heeft deze bepaling te gelden als een onredelijk bezwarend beding in de zin van artikel 6:236, aanhef en onder k BW. Dit betekent dat Santander zich niet op deze tekst kan beroepen."

U leest het goed: de rechtbank oordeelt dat een tekst, die beoogt de bewijslast inzake de informatieplicht bij algemene voorwaarden ten nadele van de kredietaanvrager, om te keren onredelijk bezwarend is.

Komt Santander dan toch nog goed weg? Ja. De rechtbank overweegt verder namelijk nog het volgende: 

"Ter gelegenheid van de comparitie heeft Santander aan de hand van haar producties toegelicht dat de aanvraag voor het krediet online plaatsvindt. Tijdens deze aanvraagprocedure wordt meermalen door middel van een hyperlink verwezen naar de Algemene Voorwaarden. Na het klikken op de link kunnen de voorwaarden worden uitgeprint of gedownload. Dit is niet door [gedaagde] betwist. 
De rechtbank is evenwel van oordeel dat de stelling van Santander dat tijdens de aanvraagprocedure naar de Algemene Voorwaarden is verwezen, onvoldoende is om de conclusie te rechtvaardigen dat zij [gedaagde] een redelijke mogelijkheid heeft gegeven van de Algemene voorwaarden kennis te nemen.
Vaststaat namelijk dat de kredietovereenkomst niet langs elektronische weg tot stand is gekomen; alleen de aanvraag is via het internet gedaan. Omdat niet is gebleken van de in artikel 6:234 lid 3 BW bedoelde uitdrukkelijke instemming van [gedaagde], is het enkel elektronisch ter beschikking stellen van de Algemene Voorwaarden in een dergelijk geval niet toereikend om aan het vereiste van terhandstelling te voldoen.
Ten slotte heeft Santander toegelicht dat, nadat de aanvraag is goedgekeurd, de te ondertekenen kredietovereenkomst samen met de Algemene Voorwaarden per brief (de aanbiedingsbrief) aan de kredietnemer worden gestuurd.
Tijdens de zitting heeft [gedaagde] verklaard dat hij zich vanwege de moeilijke periode waarin hij destijds verkeerde, niet kan herinneren dat deze voorwaarden bij de aanbiedingsbrief zaten. Volgens hem is alles in zijn geheugen “mistig”.
Gelet hierop – en mede gelet op het feit dat vaststaat dat hij de aanbiedingsbrief heeft ontvangen en tevens vaststaat dat in elk geval de kredietovereenkomst bij deze brief was gevoegd – is de rechtbank van oordeel dat [gedaagde] de stelling van Santander dat zij de Algemene Voorwaarden voorafgaand aan de totstandkoming van de kredietovereenkomst ter hand heeft gesteld, in onvoldoende mate heeft weersproken. Dit leidt ertoe dat het beroep op de vernietigbaarheid van deze Algemene Voorwaarden wordt gepasseerd.
"

Lees hier de hele uitspraak.

BRON: rechtspraak.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.