NL EN

Valt software onder koopregime?

Ja, zegt het hof Arnhem (in haar hoedanigheid als nevenzittingsplaats Amsterdam).

Het Nederlands recht bevat een specifieke regeling omtrent koop. Koop is de overeenkomst waarbij de een zich verbindt een zaak te geven en de ander om daarvoor een prijs te betalen.

Bij de licentiëring van software speelt al langer de vraag of dit onder het koopregime valt of niet. In ieder geval vanuit twee dimensies: is software wel een zaak, en is er bij een licentie wel sprake van koop?

Het Hof komt via de schakelbepaling van artikel 7:47 BW - namelijk dat koop ook betrekking kan hebben op een vermogensrecht - tot de slotsom dat de afdeling koop ook van toepassing is op het gebruik van software.

Het Hof overweegt daartoe als volgt:

"Het programma ImageSan is vastgelegd op een of meerdere gegevensdragers. Het in deze zaak gestelde gebrek houdt geen verband met deze gegevensdragers, maar met de werking van de daarop vastgelegde software. Anders dan een gegevensdrager, kan die software op zichzelf niet worden aangemerkt als een voor menselijke beheersing vatbaar stoffelijk object en is dan ook geen zaak in de zin van artikel 3:2 BW. Niettemin leidt het feit dat ImageSan standaardsoftware is, die als een pakket kan worden aangeschaft (hier voor ruim € 46.000) en waarmee het recht op het vrije en duurzame gebruik van de software wordt verkregen met de omstandigheid dat het in deze zaak gaat om de kwaliteit van die software en niet om de auteursrechtelijke dimensie daarvan, het hof tot het oordeel dat, op grond van het bepaalde in art. 7:47 BW, titel 7.1 van toepassing moet worden geacht. Dat de software - voor een bedrag van € 2.200 - door een specialist geïnstalleerd en getest moet worden alvorens in gebruik te worden genomen, doet hier niet aan af, nu dit het karakter van de tussen partijen gesloten overeenkomst niet wezenlijk anders doet zijn."

Kortom, software is geen zaak, maar het recht op vrij en duurzaam gebruik betreft kennelijk het vermogensrecht, waarop het koopregime van toepassing is, aldus het Hof.

Het Hof hecht kennelijk belang aan de omstandigheid dat het om een standaard pakket gaat (die discussie is in de literatuur ook gevoerd) alsmede aan de omstandigheid dat een langdurig gebruiksrecht is verkregen (waarschijnlijk een "eeuwigdurende" (perpetual) licentie althans voor onbepaalde tijd). Interessant is hoe dit criterium toe te passen bij maatwerk, software als een dienst (SaaS) en open source. De discussie is nog zeker niet teneinde, voorspel ik u!

Eén van de gevolgen van de kwalificatie van software als een koop is de speciale verjaringstermijn. Op de voet van artikel 7:23 lid 2 BW, geldt namelijk als hoofdregel dat een rechtsvordering gebaseerd op de stelling dat "de software niet aan de overeenkomst beantwoordt" (lees: dat de software niet werkt) binnen twee jaar na de eerste klacht dient te worden ingesteld. (Voor de juridisch geschoolde lezer: het algemeen verbintenissenrecht kent wel ook een tijdige klachtplicht, zie daarvoor 6:89 BW, maar verbindt daaraan niet een tweejarige verjaringstermijn.)

Lees hier het arrest.

 

BRON: rechtspraak.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.