NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Toestemming geven is openbaar maken

Toestemming geven is openbaar maken

Een interessante uitspraak van de voorzieningenrechter van de Rechtbank Zwolle-Lelystad. Van 10 december 2008 alweer, maar nu pas gepubliceerd.

 

Iedereen die muziek openbaar wil maken heeft daarvoor toestemming nodig van Buma, althans moet voor dat openbaar maken aan Buma een vergoeding betalen, zoveel is wel bekend. Maar wanneer maakt u nu muziek openbaar? Bijna zeker indien u in uw restaurant muziek draait. Er wordt daardoor immers een nieuw publiek bereikt dat de muziek niet had gehoord als u die niet had gedraaid. Van een openbaarmaking is geen sprake als u thuis een CD opzet, want dan stelt u de muziek niet ter beschikking aan het publiek. U luistert er slechts naar in de huiselijke kring.

 

Maar wat nu als u op de druk bezochte Amsterdamse Elandsgracht op één hoog woont en in de zomer muziek draait met de ramen open? U stelt de muziek dan zeker ter beschikking aan een nieuw publiek. Bovendien wordt de Elandsgracht daardoor, afhankelijk van uw muzieksmaak, een stukje gezelliger en daardoor nog drukker. Misschien wordt uw huis wel meer waard. Mag dat? “Natuurlijk mag dat”, vind ik een logische reactie. Maar dat zal de kort geding rechter in Zwolle waarschijnlijk niet vinden.

 

In een bedrijf in Emmeloord, Suplacon, constateerde een medewerker van Buma dat muziek ten gehore werd gebracht via radio’s. Of dit een openbaarmaking is, is afhankelijk van het antwoord op de vraag of daarmee een bedrijfsbelang wordt gediend, zo heeft de Hoge Raad bepaald. Was dat hier het geval? Ja, een tevreden werknemer werkt immers harder, zo overwoog de rechter in Zwolle. En dat men van het horen van het nummer “Ik kan het niet alleen” heel tevreden wordt, staat schijnbaar buiten kijf. Voor mij geldt, van de versie van De Dijk word ik heel tevreden, van die van Marco Borsato minder, maar van het horen van geen van beide verwacht ik harder te gaan werken.

 

Hoe dan ook, interessanter is de passage waarin de voorzieningenrechter oordeelt dat ook het feit dat Suplacon haar werknemers toestaat om naar muziek te luisteren op hun eigen I-pod, een openbaarmaking is. Dat gaat nog verder dan het voorbeeld op de Elandsgracht. De werkgever moet toestemming hebben om zijn werknemers toestemming te geven om te luisteren naar hun eigen muziek op hun eigen I-pod? Wees dus gewaarschuwd. Zodra u in de positie verkeert dat u mensen kunt verbieden naar hun I-pod te luisteren, zou ik dat maar doen. Zo dus op de werkvloer, maar ook bijvoorbeeld op het schoolplein, in de taxi, in het openbaar vervoer en in de Albert Heijn.

 

Lees hier de uitspraak.

 

 

 

BRON: Boek9


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

REACTIES (4)

Horzel dinsdag 10 maart 2009 14:23

Onderwerpen waarbij Buma en/of Sena zijn betrokken hebben altijd mijn warme belangstelling.

De titel van de blog dekt niet helemaal de lading denk ik, want je zegt zelf ook: “Of dit een openbaarmaking is, is afhankelijk van het antwoord op de vraag of daarmee een bedrijfsbelang wordt gediend, zo heeft de Hoge Raad bepaald. Was dat hier het geval? Ja, een tevreden werknemer werkt immers harder, zo overwoog de rechter in Zwolle.” Dus niet de toestemming maar het belang of voordeel is lijkt bepalend hierbij.

Anyway: wat mij verbaast is de stellige uitspraak van de rechter: “4.3. De voorzieningenrechter is van oordeel dat uit het feit dat medewerkers van Suplacon tijdens werktijd naar muziek mogen luisteren, zelfs middels een i-Pod of mobiele telefoon, volgt dat Suplacon een bedrijfsbelang heeft dat zijn medewerkers naar muziek kunnen luisteren. Immers, tevreden werknemers werken harder. Er is dan ook sprake van een openbaarmaking van muziek in de zin van artikel 12 van de Auteurswet.” Waar komt die aanname vandaan dat tevreden werknemers immers harder werken? En waarom wordt daarop niet gereageerd door de tegenpartij? Kennelijk ligt die aanname zo voor de hand dat daar verder niet over nagedacht wordt.

Juist het feit dat die positieve invloed van belang is bij deze uitspraak (er valt naar mijn mening ook te lezen: geen belang == geen openbaarmaking) biedt toch mogelijkheden om dit aan te vechten.

In dit verband is de volgende tekst wellicht interessant:

======================
Muziek tijdens
werk niet positief
voor productie

TILBURG – Muziek heeft geen positief effect op de prestaties van mensen. Ook draagt muziek niet bij aan een betere werksfeer.

Dat blijkt uit experimenteel onderzoek van de Wetenschapswinkel van de Katholieke Universiteit Brabant (KUB), die de conclusies gisteren naar buiten heeft gebracht. Het onderzoek naar de effecten van muziek op de werkvloer werd verricht in opdracht van de stichting Bestrijding Akoestische Vervuiling (BAM), die tot doel heeft ongewenste geluiden af te schaffen danwel te beperken.

Onderzoekers Vera Rijcken en Esther de Brouwer stelden 59 personen bloot aan diverse soorten geluid en muziek en lieten hen onderwijl diverse taken verrichten. Het blijkt dat mensen geheugentaken significant beter verrichten zonder geluid. Bij overige taken werden geen belangrijke verschillen gevonden.

Het maakt bij de geheugentest overigens niet uit of mensen naar radio, spraak of klassieke muziek luisteren: in alle gevallen scoorden de proefpersonen slechter dan de personen die taken in stilte volbrachten.

Volgens de onderzoeksters staat de conclusie dat complexe taken beter kunnen worden uitgevoerd als het stil is, haaks op de toename van geluid. „Het dagelijks leven wordt steeds meer gekenmerkt door rinkelende mobiele telefoons op straat, achtergrondmuziek in winkels en telefonische wachttoontjes. In veel oren en ogen is er sprake van een hinderlijke situatie”, aldus de onderzoeksters.

http://www.refdag.nl/oud/bin/010822bin09.html?PHPSESSID=cff86543bc29ebd05f383cfc45101fd5

======================

Vragen die een mens vanzelf bezig gaan houden als ze gecontronteerd worden met dit soort onhebbelijke organisaties en regelingen: waarom moet iemand eigenlijk muziek maken en waarom zou ik dat moeten horen? En als ik het hoor en er niet om gevraagd heb kan ik daar dan geld ook voor vragen? Moeten ze een licentie hebben om mij met geluid te kunnen lastig vallen? Waarom hebben we eigenlijk radio? Aaaaargh!!

sytske donderdag 12 maart 2009 16:51

Zou je deze uitspraak ook kunnen 'omzeilen' door in je personeelsreglement te verbieden dat er naar muziek wordt geluisterd, maar daar vervolgens geen sancties op de definiëren, en dus ook niet op te straffen?

Op dat moment geef je als werkgever geen toestemming. Of is er niet actief tegen optreden ook een vorm van toestemming geven?

Douwe vrijdag 13 maart 2009 14:15

Beste Sytske,

Alle juristen lijken het erover eens te zijn dat deze uitspraak niet omzeild hoeft te worden omdat het een vergissing is geweest. In dagblad SP!ts stond overigens vandaag een artikel over de uitspraak. Zij schrijven dat Buma heeft aangekondigd niets met de uitspraak te zullen gaan doen.

Groet,

Douwe Linders

Pieter vrijdag 13 maart 2009 15:39

In de uitspraak lees ik niet dat de voorzieningenrechter oordeelt, dat ook het feit dat Suplacon haar werknemers toestaat om naar muziek te luisteren op hun eigen I-pod, een openbaarmaking is. Van een openbaarmaking was hier enkel sprake omdat er in het bedrijf radio’s aanwezig waren en er luidsprekers waren gemonteerd.

Het lijkt mij dat de voorzieningenrecht, door op te merken dat medewerker zelfs middels een i-Pod naar muziek mochten luisteren, enkel heeft willen zeggen dat mede daaruit blijkt dat Suplacon een bedrijfsbelang heeft. In r.ov. 4.3 geeft de voorzieningenrechter immers aan van oordeel te zijn, dat “uit het feit dat medewerkers van Suplacon tijdens werktijd naar muziek mogen luisteren, zelfs middels een i-Pod of mobiele telefoon, volgt dat Suplacon een bedrijfsbelang heeft dat zijn medewerkers naar muziek kunnen luisteren.”.

Het enkel toestaan dat er muziek beluisterd wordt middels een i-Pod maakt daarmee dus nog geen openbaarmaking. Immers, zo bepaalde de HR al in Buma/De Zon, de vraag of van een bedrijfsbelang sprake is, komt pas aan de orde indien er andere zijn die de muziek ook kunnen horen. Zolang de medewerkers het enkel houden bij een i-Pod (zonder speakers), zie ik dan ook geen problemen. Is er nu, zoals bij Suplacon het geval was, daarnaast ook muziek te beluisteren middels radio’s (en gemonteerde speakers), dan kan er natuurlijk wel sprake zijn van openbaarmaking. Een bedrijfsbelang wordt dan, mede gezien de toestemming middels een i-Pod naar muziek te luisteren, (blijkbaar) verondersteld aanwezig te zijn. Wat moet worden verstaan onder een bedrijfsbelang blijft onduidelijk. In deze uitspraak valt naar mijn mening dan ook eerder te lezen: toestemming geven = (het aanwezig achten van een) bedrijfsbelang.

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.