NL EN

Meer heffingen, niet minder

De door mij tamelijk briljant geachte jurist Remy Chavannes pleit in een column op Nu.nl tegen heffingen. Dat vraagt om een reactie.

 

Handhaving

Chavannes constateert terecht dat handhaving van het auteursrecht in de privésfeer van consumenten niet alleen onmogelijk is, maar ook onwenselijk. In het verleden hebben de privacybezwaren die daartegen worden aangevoerd geleid tot de heffing op blanco dragers, zoals cassettebandjes.

 

Chavannes zegt het niet, maar iedereen weet het: handhaving van het auteursrecht is na de introductie van het cassettebandjes alleen maar lastiger geworden. Het grote probleem is dat consumenten tegenwoordig massaal beschermd materiaal kunnen downloaden. Artiesten en andere rechthebbenden worden hier niet voor gecompenseerd.

 

Andere inkomsten

Natuurlijk is dit niet de enige bron van inkomsten van artiesten, maar wel een belangrijke en één die de kern van het auteursrecht raakt: de ontvangst van een vergoeding voor de creatie van iets moois. Wat belangrijk is te constateren, is dat die vergoeding nooit het volledige bedrag is dat een consument uiteindelijk betaalt voor muziek. Het is slechts een kleine component van het totaalbedrag. Naast de auteursrechtelijke vergoeding wordt ook een bedrag betaald voor de dienst of het product dat wordt geleverd. Als ik bijvoorbeeld een kaartje koop voor een concert, dan betaal ik ook voor de zaalruimte, de apparatuur en de lichtshow.

 

Innovatie 

Chavannes zegt dat als er een heffing bestaat er geen incentive is voor de muziekindustrie om haar business model te veranderen. Dat is volstrekt onjuist. In de eerste plaats omdat het business model van de muziekindustrie niet alleen uit auteursrechten bestaat. Het bestaat in belangrijke mate uit het product. De muziekindustrie heeft traditiegetrouw product en rechten aan elkaar gekoppeld, en dat is naar mijn mening de belangrijkste reden waarom innovatie is uitgebleven.

 

Business model

De muziekindustrie had er belang bij dat zoveel mogelijk langspeelplaten en Cd’s werden verkocht. Die koppeling van exploitatie en rechten heeft ertoe geleid dat de introductie van andere business modellen werd belemmerd. Hierin verschilt muziek essentieel van bijvoorbeeld film. De producent van een film ziet juist het liefst zoveel mogelijk verschillende platforms of “windows” waarbinnen hij zijn materiaal kan exploiteren. Hij geeft iedereen gewoon een licentie, want hij zit niet in de business van het exploiteren van filmtheaters. Wanneer de belangrijkste producenten tevens de eigenaren zouden zijn van Pathé, dan zouden zij niet graag zien dat dezelfde film ook on demand via internet werd aangeboden.

 

Collectief recht

In de tweede plaats is de gedachte van Chavannes onjuist omdat de heffing juist niet in de zakken van de muziekindustrie terechtkomt. Als “collectief recht” gaat de heffing rechtstreeks naar de artiesten en andere makers en niet naar de exploitanten. Om die reden pleiten de platenmaatschappijen juist voor afschaffing van de heffing. Zij hopen dat ze zo artiesten en andere makers kunnen dwingen alle rechten aan hen over te dragen, de zogenoemde 360 graden contracten, en zo weer kunnen teren op hun oude business modellen. Wanneer rechten collectief worden beheerd en niet in de handen zijn van de exploitanten, zal dat dus juist tot extra innovatie leiden. Buma/Stemra maakt het niet uit wat u met de muziek wilt doen, zolang ze er maar voor betaald worden.

 

Marktwerking

Chavannes pleit voor marktwerking en is bang dat een heffing die belemmert. Marktwerking kan echter ook goed worden ingebouwd in het systeem van heffingen. In Duitsland geldt bijvoorbeeld de situatie dat degene die kopieermiddelen op de markt brengt, verantwoordelijk is voor het maken van afspraken met de rechthebbenden. Het gevolg is dat die partijen met elkaar rond de tafel gaan zitten en er onderhandeld wordt. De hoogte van de vergoedingen zijn als gevolg daarvan heel laag. Het komt regelmatig voor dat een iPod in Duitsland goedkoper is dan een Nederlandse iPod terwijl er in Duitsland ook nog eens een heffing op rust. In Duitsland worden de heffingen uitgesmeerd over heel veel verschillende kopieermiddelen. De consument merkt daar in de praktijk weinig tot niets van.

 

Onbillijk 

Op dit moment kennen wij in Nederland een onbillijke situatie, namelijk die waarin er slechts een heffing rust op een paar blanco dragers. Het is onbillijk dat de producenten van blanco Cd’s verantwoordelijk zijn voor het grootste deel van de totale heffing en de firma Apple niets daaraan bijdraagt. In Duitsland zouden de rechthebbenden rechtstreeks een claim hebben op Apple. Het zou simpelweg onrechtmatig zijn om een dergelijk kopieermiddel op de markt te brengen zonder een auteursrechtelijke vergoeding te betalen.

 

Licentiemodel

Moeten we dan toe naar het model dat door de werkgroep Gerkens en het kabinet wordt bepleit? Zij vinden dat de heffing verdisconteerd moet worden in de oorspronkelijke licentievergoeding. Dat is natuurlijk heel goed mogelijk. Wanneer ik een liedje via iTunes download, kan ik meteen een bedrag betalen voor het kopiëren van dat liedje op een iPod. Dit leidt echter tot verplichte koppelverkoop. In de € 1,20 die ik betaal zit een bedrag inbegrepen voor het kopiëren van dat liedje op mijn computer, op mijn iPod en wellicht ook nog eens op een blanco CD. Wat als ik dat allemaal niet wil?

 

Koppelverkoop

Het opmerkelijke is dat dit precies het argument is dat altijd tegen heffingen op blanco dragers werd ingebracht, namelijk dat je de drager niet perse hoeft te gebruiken om er muziek op te kopiëren. Bovendien leidt het systeem er toe dat bepaalde diensten verschrikkelijk duur zullen worden. Denk bijvoorbeeld aan internetradio. Als de licentie voor het kopiëren van muziek die via internetradio wordt uitgezonden moet worden verdisconteerd in de oorspronkelijke licentie, leidt dat er toe dat internetradiostations ook moeten betalen voor de kopieerhandelingen die hun luisteraars eventueel maken. Het gevolg: minder internetradiostations.

 

Internationale context

Ten slotte is het systeem dat Gerkens en het kabinet bepleiten in een internationale context niet haalbaar. Het verdisconteren van de licentie in de prijs die de consument betaalt, zou alleen in Nederland kunnen werken – dat is immers het land waar deze nieuwe regel dan zou gelden. In andere landen, bijvoorbeeld Duitsland, geldt dit systeem dan weer niet. Het downloaden van liedjes vanuit Duitsland zal dan veel goedkoper zijn. Het gevolg: Nederlandse muziekplatforms worden weggeconcurreerd vanuit het buitenland.

 

Laat ik duidelijk zijn: heffingen zijn niet ideaal. Maar de wijze waarop het auteursrecht op dit moment is ingericht, is ook verre van ideaal. Het introduceren van een verbod op downloaden is niet de oplossing. De muziekindustrie wordt daardoor niet innovatiever. Het heffingenhuis wordt nu afgebroken, en het is maar de vraag wat we er voor in de plaats krijgen. Beter is het het huidige systeem te verbeteren: meer heffingen, niet minder.



PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

REACTIE (2)

BlackburnClarissa22 donderdag 7 oktober 2010 02:53

The business loans are useful for people, which would like to start their own organization. In fact, that is easy to get a sba loan.

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.