NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Levert verspreiding van onversleutelde software auteursrechtinbreuk op?

Levert verspreiding van onversleutelde software auteursrechtinbreuk op?

De Rechtbank Zwolle-Lelystad heeft afgelopen november uitspraak gedaan in een kort geding over een vermeende inbreuk op auteursrechten op broncode. De uitspraak is pas deze maand gepubliceerd op rechtspraak.nl.

Wat was er aan de hand?

Eerst de feiten: Purple Pigeon is ontwikkelaar en auteursrechthebbende op diverse softwareproducten (“Eigen Chatbox”, “WebAgenda Multi-User”, “WebEnquete PRO”, Web to Go Personal” en “Web to go Professional”). Quinarx, handelend onder de naam Invender, is distributeur van software. Partijen hebben – kort weergegeven – een overeenkomst gesloten waarbij Quinarx het recht verkreeg om voornoemde software uitsluitend in gecodeerde vorm te verspreiden. Quinarx mocht eventuele aanpassingen zelf verrichten, en werd daarvoor de broncode ter beschikking gesteld. Quinarx was wel verplicht om Purple Pigeon’s eigen auteursrechtvermelding in tact te laten. Quinarx mocht op basis van onderlinge overeenkomst de softwarepakketten tot 1 september 2009. Na deze termijn was Quinarx enkel gerechtigd om softwarepakketten te distribueren die vóór 1 september 2009 zijn verkocht en na die datum retour zijn genomen.

Tot zover niets aan de hand. Echter, op 11 maart 2010 constateert Purple Pigeon dat Quinarx nog steeds software van Purple Pigeon verspreidt, ondanks dat de distributierechten zijn geëindigd. De auteursrechtvermelding van Purple Pigeon in de software blijkt bovendien te zijn vervangen door de vermelding “©2006-2008 Quinarx BV te Almere. Alle rechten voorbehouden.”.

De advocaat van Purple Pigeon stuurt op 26 maart 2010 een sommatiebrief aan Quinarx. Daarin wordt Quinarx beticht van wanprestatie en inbreuk op auteursrecht. Purple Pigeon sommeert Quinarx onder meer om de auteursrechtinbreuk te staken. Bovendien geeft de advocaat aan de overeenkomst partieel te ontbinden, “namelijk enkel ten aanzien van alle rechten die u zo mogelijk nog kan doen gelden ten aanzien van de software/producten van cliënte, zodat reeds om deze reden verdere verkoop en/of distributie onrechtmatig is.”.

Blijkbaar heeft voornoemde sommatiebrief geen effect gehad, aangezien Purple Pigeon Quinarx vervolgens voor de rechter sleept. Daar vordert Purple Pigeon dat Quinarx (i) de auteursrechtinbreuk staakt en gestaakt houdt, op straffe van een dwangsom; (ii) de niet uitsluitend gecodeerde exemplaren van de softwarepakketten terug levert of vernietigt; (iii) een voorschot op schadevergoeding te betalen; en (iv) volledige proceskosten veroordeling.

Wat oordeelt de rechter?

Terughaalactie?

Vordering (ii) wordt niet toegewezen omdat Purple Pigeon, volgens de rechtbank, “niet (voldoende) heeft geconcretiseerd en onderbouwd hoe de gevorderde terughaalactie kan worden bewerkstelligd en  haar belang bij toewijzing van de vordering zoals die is geformuleerd,niet (deugdelijk) heeft toegelicht”. Vreemd genoeg gaat de rechter dus niet in op de gevorderde vernietiging van de software.

Geldvordering?

Ten aanzien van vordering (iii) overweegt de rechter – terecht – dat het een geldvordering betreft, waarbij in kort geding terughoudend moet worden omgegaan. Er moet een spoedeisend belang bij de geldvordering zijn (lees: de vordering moet voldoende aannemelijk zijn; er moet sprake zijn van onverwijlde spoed dat een onmiddellijke voorziening eist; en er moet, bij de belangenafweging tussen partijen, sprake zijn van een risico van onmogelijkheid van terugbetaling). Purple Pigeon heeft dit niet gesteld, en aldus komt deze vordering niet voor toewijzing in aanmerking.

Auteursrechtinbreuk?

Ten aanzien van vordering (i) oordeelt de rechtbank het volgende. Quinarx heeft erkend dat niet de juiste auteursrechten zijn vermeld. De software wordt in ieder geval tot 30 september 2010 via Quinarx’ website aangeboden. En de overeenkomst is – dankzij het ontbreken van bezwaar door Quinarx – partieel ontbonden. Ik zeg “dankzij”, omdat, voor zover ik uit het vonnis opmaak, de ontbinding niet is vooraf gegaan door een (deugdelijke) ingebrekestelling. Mijns inziens was een ingebrekestelling echter wel vereist in dit geval. Quinarx zou daarom niet in verzuim zijn, waardoor Purple Pigeon niet bevoegd zou zijn om de overeenkomst te ontbinden. Of het iets had uitgemaakt voor de uitkomst, vraag ik me overigens af. Maar, aangezien Quinarx in dat geval nog wel een beperkt recht zou hebben op verspreiding van de software, was de aannemelijkheid van de inbreuk in dat geval een stuk minder zeker.

Daarnaast oordeelt de rechtbank dat Quinarx de broncode vrijwel onversteuteld heeft verspreid – en daarmee openbaar gemaakt. Quinarx’ verweer, dat de broncode niet geheel kon worden versleuteld, omdat daarmee ook de auteursrechtvermeldingen in alle bestanden onleesbaar zou worden, doet daar niet aan af. Het lijkt me alsof Quinarx hier doelt op verplichtingen uit open source licenties, maar met zekerheid durf ik dit niet te zeggen – het vonnis is hier kort over.

Ten slotte verweerde Quinarx zich met de stelling dat “Purple Pigeon afstand heeft gedaan van een eventueel recht om zich op haar auteursrecht te beroepen, omdat Purple Pigeon zelf in de betreffende software gebruik heeft gemaakt van zogenoemde ‘open source software’.”. Een onduidelijk, maar bovendien onjuist verweer van Quinarx. Gebruik van open source software betekent niet dat je afstand doet van auteursrechten: de maker geeft enkel aan onder welke voorwaarden de software (vrij) gebruikt mag worden. Ik merk terzijde op dat de hele rechtsoverweging (r.o. 4.15, voor de liefhebber) mij behoorlijk onduidelijk, trouwens.

Overigens stelt Purple Pigeon dat de open source licenties in alle gevallen buiten de codering kunnen blijven (Nb. “open source software” zou een betere bewoording zijn. Ik vraag me overigens af of Purple Pigeon dit zo heeft gesteld, of dat de rechter het zo heeft begrepen). Dat zou – naar ik begrijp – betekenen dat de onversleutelde verspreiding niet goed gepraat kan worden door de vereisten van open source software – omdat deze verplichtingen niet zouden gelden voor de gehele software. De open source verplichtingen ‘besmetten’ de ‘eigen’ software blijkbaar niet. De eigen software hoeft daardoor niet vrij verspreid te worden, en kan dus versleuteld worden.

Kortom, de inbreuk op auteursrecht is volgens de rechtbank voldoende komen vast te staan. Vervolgens krijgt Quinarx daarom een volledige proceskostenveroordeling aan de broek, van een ruime EUR 10.000,-.

Lees hier de volledige uitspraak.



PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.