NL EN

Kiezen voor cookies

Op 2 oktober jl. heeft de Artikel 29 Werkgroep een opinie vastgesteld waarin een leidraad wordt gegeven voor het verkrijgen van toestemming voor het plaatsen van cookies (hierna: de “Opinie”).[1]

 

De Werkgroep constateert dat Richtlijn 2002/58/EG, waarin de regels omtrent cookies zijn opgenomen, in de Europese Lidstaten verschillend wordt geïnterpreteerd en geïmplementeerd. Dit heeft geleid tot de ontwikkeling van verschillende mechanismen waarmee toestemming kan worden verkregen. In de Opinie wil de Werkgroep aangeven aan welke voorwaarden een toestemmingsmechanisme moet voldoen zodat deze in overeenstemming is met de wetgeving in alle Lidstaten.

 

De Werkgroep grijpt vervolgens terug op haar eerdere (uitgebreide) opinie inzake de definitie van toestemming (Opinie 15/2011). Daaruit vloeit volgens de Werkgroep voort dat een toestemmingsmechanisme voor cookies in ieder geval alle volgende vier elementen moet bevatten:

1.             Specifieke informatie;

2.             Timing;

3.             Actieve keuze; en

4.             In vrijheid gegeven.

 

Het merendeel van de toelichting op deze punten is een herhaling van hetgeen de Werkgroep al heeft gepubliceerd in haar Opinie 15/2011 inzake het begrip toestemming. Toch bevat de Opinie ook een aantal opmerkingen die nadere aandacht verdienen.

 

Vrije keuze

De consument moet de vrije keuze krijgen om sommige of alle cookies te accepteren of te weigeren en om deze settings te kunnen wijzigen.

 

De Werkgroep komt daarna met een aanbeveling. De Werkgroep heeft een voorkeur voor websites waarop de consument kan kiezen tussen verschillende soorten cookies en de website ook kan blijven gebruiken als hij geen cookies wenst te accepteren. De Werkgroep adviseert in dat kader geen gebruik te maken van mechanismen die de toegang tot de website afhankelijk maken van de acceptatie van alle cookies (de cookiewall). Een soort best practices dus.

 

Uit de toelichting blijkt echter dat van een aanbeveling eigenlijk geen sprake is. De Werkgroep stelt namelijk dat in bepaalde gevallen het verplicht stellen van cookies disproportioneel is. In bepaalde gevallen mag het dus simpelweg niet van de Werkgroep.

 

De Werkgroep baseert zich hierbij op overweging 25 van de E-privacy richtlijn (2002/58/EG). Daarin staat dat de toegang tot specifieke inhoud van een website  afhankelijk kan worden gesteld van de acceptatie van cookies. Hieruit leidt de Werkgroep af dat toegang tot een website in het algemeen niet afhankelijk mag worden gesteld van de acceptatie van cookies. De toestemming kan alleen vereist worden voor specifieke diensten op een website.

 

Daarnaast betoogt de Werkgroep dat ook moet worden gekeken naar de aard van de specifieke diensten waarvoor acceptatie van cookies verplicht is. De toegang tot diensten die het hoofddoel vormen van een website mag niet afhankelijk worden gesteld van de acceptatie van cookies. Dit betekent bijvoorbeeld voor een e-commerce website dat altijd toegang moet worden geboden tot de webshop ongeacht of de consument de cookies heeft geaccepteerd. Deze verplichting zou volgens de Werkgroep ook voortvloeien uit Richtlijn 95/46/EG waarop onze Wet bescherming persoonsgegevens is gebaseerd. Daarin staat dat de verwerking van persoonsgegevens toereikend, ter zake dienend en niet bovenmatig mag zijn, uitgaande van de doeleinden waarvoor ze zijn verzameld. Als cookies niet noodzakelijk zijn voor de werking van de dienst maar alleen voordelen opleveren voor de websitehouder, is het verwerken van persoonsgegevens in die cookies niet nodig. Er zou daarom ondubbelzinnig toestemming moeten worden verkregen voordat de cookies geplaatst mogen worden. 

 

De Werkgroep geeft ook een voorbeeld van een situatie waarin het verlangen van toestemming voor niet noodzakelijke cookies onredelijk zou zijn. Het gaat daarbij om die diensten waarvan consumenten wel gebruik moeten maken omdat ze geen of weinig alternatieven hebben. Van een in vrijheid gegeven toestemming kan dan geen sprake zijn.

 

In het voorbeeld dat de Werkgroep bespreekt, kan ik me wel vinden. Bepaalde diensten zoals die van de overheid zouden ook toegankelijk moeten zijn voor consumenten die geen cookies willen accepteren. Als de consument feitelijk geen andere keus heeft dan die dienst te gebruiken, is van vrije keuze bij de toestemming voor cookies geen sprake. Toepassing van dit uitgangspunt op alle websites ligt minder voor de hand.  Zolang een consument een reële keuze heeft om een bepaalde dienst elders af te nemen, lijkt het verplicht stellen van de acceptatie van cookies mij niet onredelijk.

 

Actieve handeling

Het verlenen van toestemming moet gebeuren aan de hand van een positieve actie of een andere actieve handeling van de consument. Hiervan is onder meer sprake wanneer een button moet worden aangeklikt  of een vinkje moet worden gezet. Er moet sprake zijn van een verzoek van de consument aan de  websitehouder zodat deze zeker weet dat de consument daadwerkelijk akkoord is gegaan met het plaatsen van cookies.

 

De Opinie geeft aan dat het klikken op een link met de tekst, “more information on cookies” niet voldoende is om als toestemming te gelden. Dat lijkt me evident. Een verzoek om meer informatie is immers geen toestemming. Ook wanneer een consument op de homepage van een website komt, op die pagina blijft en verder geen actieve handelingen verricht, zal van toestemming geen sprake zijn. Ook dit spreekt voor zich. De afwezigheid van enig handelen kan niet als toestemming worden gezien.

 

Waar de Werkgroep zich dan weer niet over uitlaat, is de vraag of de melding dat er cookies geplaatst zullen worden bij verder gebruik van de website als een actieve handeling en dus toestemming kwalificeert. Dat is jammer want veel websites hanteren tegenwoordig deze manier van toestemming verkrijgen. Op zich is het doorklikken te kwalificeren als “any other active behaviour” aangezien de consument een actieve handeling verricht. Deze handeling moet echter ook gericht zijn op het geven van toestemming voor het plaatsen van cookies. Kan de websitehouder ondubbelzinnig concluderen uit het doorklikken dat een specifieke en geïnformeerde toestemming tot het plaatsen van cookies is verleend? Op de wijze waarop de Werkgroep “active behaviour” beschrijft, lijkt me daarvan geen sprake. Websitehouders doen er daarom goed aan consumenten op een button te laten klikken of hokje aan te laten vinken teneinde toestemming te verkrijgen.

 

Lees hier de volledige Opinie.



[1] Article 19 Data Protection Working Party, Working Document 02/2013 providing guidance on obtaining consent for cookies, October 2, 2013

BRON: Article 29 Working Party


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

REACTIE (1)

sgkw111LO dinsdag 30 september 2014 22:42

Beste Huub,Hoe kansloos kan je zijn?Ik heb mijn Jan aan de ztkiee ALS verloren en hij heeft tot het eind eruit gehaald wat mogelijk was.We zijn nog vaak naar concerten in het Patronaat in Haarlem geweest.Muziek was wat ons bijeen bracht.Ik mis hem enorm maar voel hem in mijn hart.Hij was/is de liefde van mijn leven en vv en we mochten nog geen 3 jaar samen zijn.ALS heeft er een einde aan gemaakt en ik moet verder.Ik wens jou en je familie heel veel sterkte en als ik jou zie, zie ik mijn Jan.Akelig herkenbaar (oa. sondevoeding en oog computer)Sterkte vanuit een heel diep ALS gevoel,Corina Vos

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.