NL EN

Ingebrekestelling en verzuim


Over ingebrekestelling en verzuim zijn al hele boekenkasten vol geschreven en bestaat er veel rechtspraak. Het is een cruciale regeling bij schadeclaims uit hoofde van wanpresatie. Want - kort gezegd - indien geen verzuim dan geen schadevergoeding. En dat kan behoorlijk pijn doen natuurlijk.

De rechtbank Zutphen lost 'gebreken' aan het verzuim praktisch op. Het  achterwege blijven van een ingebrekestelling staat uiteindelijk niet in de weg aan de vordering tot schadevergoeding wegens niet-nakoming, maar de gevolgen van het niet in gebreke stellen komen voor rekening van de schuldeiser. Met dien verstande dat de schuldenaar hooguit gehouden is die kosten te vergoeden die ze zelf gemaakt zou hebben voor het herstellen van de gebreken als ze wel in gebreke was gesteld.

De vraag is even of dit juridisch zuiver is. Ik heb daar mijn twijfels over. Wellicht blijkt dit uit een eventueel beroep in deze zaak. Maar nogmaals: praktisch is het wel, en als schuldeiser sta je uiteindelijk niet helemaal met lege handen. Overigens niet onbelangrijk: de vordering tot schade dient (naast die van de wanprestatie) zelf ook aan de verzuimregeling getoetst te worden. En voor schade die blijvend geleden is, is een ingebrestelling niet vereist. Wellicht biedt dat de schuldeiser in deze zaak nog perspectief.

Lees hier het vonnis, en hieronder de relevante overwegingen.

"7.17.  [eiseres] heeft voorts als verweer aangevoerd dat de vordering tot schadevergoeding dient te worden afgewezen omdat zij door [gedaagde] met betrekking tot de gestelde tekortkomingen niet in gebreke is gesteld en daarom niet in verzuim verkeert. [gedaagde] heeft ter comparitie desgevraagd verklaard dat zij [eiseres] niet in gebreke heeft gesteld en dat dit ook niet nodig was gelet op de houding van [eiseres]. De rechtbank gaat er dan ook van uit dat ingebrekestelling niet heeft plaatsgevonden. Nu gesteld noch gebleken is dat herstel van de door [gedaagde] gestelde gebreken blijvend of tijdelijk onmogelijk was (en dit ligt ook niet in de rede nu [gedaagde] deels zelf, deels met hulp van [eiseres] en derden de problemen heeft opgelost), is voor verzuim aan de zijde van [eiseres] in beginsel vereist dat deze in gebreke is gesteld (artikel 6:74 lid 2 BW). De stelling van [gedaagde] dat ingebrekestelling gelet op de houding van [eiseres] niet vereist was kan [gedaagde] niet baten. Indien uit de houding van de schuldenaar blijkt dat aanmaning nutteloos zou zijn, is ingebrekestelling immers toch vereist, ook al kan die in dat geval plaatsvinden door een schriftelijke mededeling waaruit blijkt dat de schuldenaar voor het uitblijven van de nakoming aansprakelijk wordt gesteld (artikel 6:82 lid 2 BW). Nu gesteld noch gebleken is dat [gedaagde] een dergelijke schriftelijke mededeling heeft gedaan, kan in het midden blijven of zij uit de houding van [eiseres] mocht opmaken dat aanmaning nutteloos zou zijn. Voor zover [gedaagde] heeft beoogd zich te beroepen op artikel 6:83 aanhef en onder c BW, waarin is bepaald dat het verzuim zonder ingebrekestelling intreedt wanneer de schuldeiser uit een mededeling van de schuldenaar moet afleiden dat deze in de nakoming van de overeenkomst tekort zal schieten, heeft zij haar stellingen onvoldoende onderbouwd nu zij niet heeft gespecificeerd wanneer, hoe en door wie dergelijke mededelingen zouden zijn gedaan en door [eiseres] ter comparitie is betwist dat zij tegen [gedaagde] heeft gezegd dat zij de door [gedaagde] geconstateerde problemen niet wilde oplossen.

7.18.  Gelet op het voorgaande had [gedaagde] [eiseres] schriftelijk in gebreke dienen te stellen en haar een redelijke termijn dienen te stellen om haar verplichtingen onder de overeenkomst (zoals ge├»nterpreteerd door [gedaagde]) alsnog na te komen. Dit betekent evenwel niet dat de vordering tot het vergoeden van schade (volledig) moet worden afgewezen om de enkele reden dat [gedaagde] [eiseres] niet in gebreke heeft gesteld. De functie van een ingebrekestelling is dat de schuldenaar die toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van een overeenkomst (in dit geval, volgens [gedaagde], [eiseres]) alsnog een termijn krijgt om deugdelijk te presteren, onder meer omdat dit voor hem waarschijnlijk minder kostbaar is dan wanneer de schuldeiser ([gedaagde]) een derde opdracht geeft tot herstel of vervanging van de ondeugdelijke prestatie. [gedaagde] heeft, door [eiseres] niet in gebreke te stellen, deze laatste ten onrechte de kans ontnomen de (gestelde) gebreken zelf te herstellen. De gevolgen daarvan komen voor rekening van [gedaagde], maar niet verder dan nodig is. Dit betekent dat, indien en voor zover in deze procedure komt vast te staan dat [eiseres] toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst en dat [gedaagde] als gevolg daarvan schade heeft geleden, [eiseres] hooguit gehouden is die kosten te vergoeden die ze zelf gemaakt zou hebben voor het herstellen van de gebreken als ze in gebreke was gesteld."

 



PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.