NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Een wapen tegen dreigtweets is er al

Een wapen tegen dreigtweets is er al

In de NRC van maandag 12 augustus verscheen een opiniestuk van de hand van José van Dijck en Thomas Poell. Dat stuk was voor ons aanleiding om in de pen te klimmen en een aantal misverstanden uit dat artikel recht te zetten. Onze reactie was te lezen in de vrijdageditie van het NRC Handelsblad. De tekst van het artikel is hieronder opgenomen.

 

Een wapen tegen dreigtweets is er al

Internet is geen vrijstaat waar alles kan. Maar de tussenpersoon is in de praktijk zelden aansprakelijk, tonen Menno Weij en Micha Schimmel aan.

 

In het opiniestuk van José van Dijck en Thomas Poell, dat afgelopen maandag in deze krant gepubliceerd werd, stellen de auteurs het internet voor als een vrijstaat waar behoefte is aan regulering en handhaving door zowel platformaanbieders als overheid.

Met name de "lawines van dreigtweets" van de afgelopen weken zijn de auteurs een doorn in het oog: met wat goede wil hadden internetbedrijven en overheden deze allemaal kunnen voorkomen.

Zowel de stelling van de auteurs dat er niet (althans: niet voldoende) wordt gehandhaafd alsmede dat er behoefte zou zijn aan zelfregulering, is onjuist. Bovendien worden beide beweringen onvoldoende toegelicht.

Qua handhaving is onze ervaring uit de praktijk dat politie en justitie zich maximaal inzetten met de middelen die de wetgever hen geeft. De wetgever is bovendien met verdere wetsvoorstellen bezig.

Ook kan je met regelmaat in de media lezen dat de verzender van een dreigtweet door politie en justitie is opgepakt. De auteurs lijken overigens te miskennen dat het opsporen van de verzender van zo'n (anonieme) dreigtweet lang niet altijd zo eenvoudig is.

De stelling dat platformaanbieders verantwoordelijkheid zouden moeten nemen voor de inhoud van de communicatie ("wie communicatie organiseert en daar geld aan verdient, draagt ook verantwoordelijkheid voor het verloop ervan") is juridisch misplaatst.

Kennelijk is het de auteurs ontgaan dat de verantwoordelijkheid van een internettussenpersoon al sinds 2000 juridisch ingekaderd is in Nederland, als gevolg van een Europese richtlijn. Dit regime van aansprakelijkheid van internettussenpersonen is tot en met de hoogste Europese rechter bevestigd, en er zullen ongetwijfeld nog uitspraken volgen.

Het uitgangspunt van de wet is, kort gezegd, dat een internettussenpersoon juist niet verantwoordelijk - of, in juridische termen: aansprakelijk - is voor onrechtmatige communicatie op zijn platform, tenzij hij op de hoogte is van de inhoud.

Dit wettelijk uitgangspunt verklaart waarom internettussenpersonen doorgaans slechts communicatie faciliteren. Je kunt en mag ze dus niet vergelijken met een krant. De auteurs vergelijken op dit punt appels met peren.

Ook op het vlak van zelfregulering lopen Van Dijck en Poell kennelijk achter de feiten aan. Nederlandse internettussenpersonen hebben reeds sinds 2008 de Gedragscode Notice-and-Takedown in het leven geroepen. Daarin hebben de onderschrijvers van de gedragscode afgesproken dat ze informatie zullen verwijderen, wanneer ze daarop geattendeerd worden en deze informatie bovendien onmiskenbaar onrechtmatig is.

Het belang van het criterium 'onmiskenbaar' is erin gelegen dat het in beginsel niet de taak van een tussenpersoon is om te beoordelen of bepaalde informatie uit het door de auteurs genoemde 'grijze gebied' al dan niet onrechtmatig is. Die taak is - terecht - voorbehouden aan de rechter.

Er spelen hier immers meer belangen dan alleen de noodzaak om onrechtmatige informatie te kunnen laten verwijderen.

Het meest in het oog springend is daarbij de vrijheid van meningsuiting. Gelukkig onderschrijven Van Dijck en Poell dat anonimiteit noodzakelijk kan zijn.

Al met al miskennen de auteurs de verankering in de wet van de bijzondere positie die een internettussenpersoon inneemt.

Daarnaast veronachtzamen zij het feit dat diezelfde internettussenpersonen de verantwoordelijkheid die ze wél hebben, wel degelijk heel serieus nemen.

 

Menno Weij en Micha Schimmel zijn respectievelijk advocaat en paralegal bij SOLV Advocaten in Amsterdam.

BRON: nrc.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.