NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Een social media code op de werkvloer: is dat nodig?

Een social media code op de werkvloer: is dat nodig?

Door internetindebouw.nl werd ik geïnterviewd over de noodzaak van een social media code op de werkvloer.

 

"Hoe ga je als werkgever om met social media?
Je leest er tegenwoordig steeds meer over: hoe ga je er als werkgever mee om als je werknemers actief zijn op social media? Wat mogen zij wel en wat mogen zij niet?

Is het gepast om vanaf je persoonlijke Twitter account te berichten over een lange nacht met veel drank én over dat prettige gesprek met die potentiële klant?

Moet je je daar als werkgever mee bemoeien? Wíl je je daar als werkgever mee bemoeien?

Internet, social media en de wet
We praten erover met Christiaan Alberdingk Thijm, oprichter en partner van SOLV Advocaten.

Hij is gespecialiseerd in copyrights, privacy, e-commerce en de vrijheid van meningsuiting. Hij richt zich daarin specifiek op de toepasbaarheid van deze rechtsgebieden in zaken omtrent internet en social media.

€10.000 boete…
Begin april bereikte ons via Bouwtweets zo’n bericht. Een werknemer met een relatiebeding werd door de rechter veroordeeld tot het betalen van een boete van maar liefst €10.000 aan zijn ex-werkgever vanwege het feit dat hij een relatie van zijn voormalige werkgever aan zijn LinkedIn-netwerk had toegevoegd.

Op grond van het beding was het de werknemer verboden om gedurende een jaar contact te hebben of te onderhouden met een aantal met name genoemde relaties van de werkgever. Via LinkedIn trad hij dus wel in contact. En of het initiatief daartoe nu vanuit de werknemer of de relatie komt, dat maakt in zo’n geval niet uit.

Bikinifoto’s delen?
Dit is een vrij duidelijk voorbeeld. Relatiebeding is relatiebeding, en dat geldt voor alle contacten, of die nu off- of online worden aangegaan. Maar er is ook een schaduw gebied.

Persoonlijke accounts op facebook met bikinifoto’s van vakanties bijvoorbeeld, die ook worden gebruikt om ‘vrienden’ te worden met klanten of opdrachtgevers. Hoe ga je daarmee om?

Altijd een social media code
Alberdingk Thijm is hier duidelijk over: stel altijd een social media code op. “De social media code is vaak een aanhangsel of een deel van de arbeidsovereenkomst en steeds meer bedrijven stellen zo’n social media code op. Hoe je dat vorm geeft hangt af van de omvang van je onderneming.”

“Als je een klein bedrijf hebt, hoef je geen uitgebreide protocollen op te stellen. Dan kan het ook een keer een toelichting van de directie zijn. Maar je zit dan wel sneller met een bewijsprobleem en daarom is een schriftelijke code altijd beter.”

Beleid is belangrijk
Voor veel bedrijven lijkt het echter best een drempel om zo’n social media code in te voeren. “Het is wel belangrijk om beleid te hebben. De overeenkomst is daaraan secundair. Het kan bij wijze van spreken ook een A4 met wat spelregels zijn die tegen de muur is geplakt.”

Waar moet je als werkgever rekening mee houden?
Zo’n social media code, wat zou daar dan idealiter in moeten staan? Wat kun je je werknemers wel en niet opleggen en waar ligt de grens?

Voor LinkedIn noemt Alberdingk Thijm bijvoorbeeld de uitstraling. Je kunt in het social media protocol opnemen dat voor LinkedIn één corporate identity geldt, waarbij de werknemers allemaal een vergelijkbare, zakelijke profielfoto gebruiken en eenzelfde omschrijving van het bedrijf.

En Twitter dan?
Maar LinkedIn is ook echt een zakelijk social medium. Hoe zit het dan met bijvoorbeeld Twitter, dat door de meeste Twitteraars zowel zakelijk als privé wordt ingezet om te communiceren?

In hoeverre kun je als werkgever bepaalde dingen verbieden? Alberdingk Thijm: “Ik zou als bedrijf niet direct iets verbieden aan mijn werknemers. Maar je moet wel kaders stellen.”

“Als werknemers gaan twitteren, kun je bijvoorbeeld op laten nemen dat de tweets louter persoonlijk zijn en niet vanzelfsprekend de mening van het bedrijf vertegenwoordigen.”

Twee accounts
Een andere optie is om medewerkers te vragen onderscheid te maken tussen het zakelijke en privé account op Twitter en dus twee accounts gebruiken.

“Je kunt accounts ook beschermen, zodat niet iedereen je tweets kan zien en niet iedereen je zomaar kan gaan volgen. Maar de vraag is of je dat als organisatie wel wil. Al kan ik me voorstellen dat je in hele gevoelige situaties wel regels wilt stellen.”

Algemeen bedrijfsaccount
Alberdingk Thijm: “Ik adviseer altijd om één iemand aansprakelijk te stellen voor het gebruik van het logo en het verzenden van tweets namens het bedrijf. Iemand die gevoel heeft voor die media. Die de taal spreekt en ook echt de interactie aangaat door te reageren. Want als je niet reageert dan heeft het ook niet zo veel zin om social media in te zetten.”

Twitter is immers een bepaald type medium, met een hele andere manier van communiceren. “Bij Twitter komt een zekere knipoog kijken. Een soort ironie. Het gebruik van smileys is daarom in zakelijk verkeer via social media ook wel eens zinnig. En daar moet je gevoel voor hebben.”

Confrontatie door direct aan te spreken
Het gebruik van logo’s van andere bedrijven is uiteraard niet toegestaan. Als bedrijf moet je daar volgens Alberdingk Thijm ook direct tegen optreden. Een voorbeeld dat hij noemt was van iemand die uit naam van de concurrent porno ging verspreiden.

“Vaak is het effect het snelst als je degene die het merk oneigenlijk gebruikt direct aanspreekt in plaats van via de Twitter organisatie.” Dit onderstreept ook maar weer eens het belang om te monitoren wat er online over je wordt gezegd.

Geen verwarring creëren
En dat zakelijke account, van wie is dat dan? Wat gebeurt er als een werknemer uit dienst treedt? En wat gebeurt er met zijn volgers?

“Een Twitter account zoals @Kees_bam, dat mag deze Kees niet meer gebruiken als hij uit dienst treedt van BAM. Je mag geen verwarring creëren. Al helemaal niet als het tot schade leidt voor de ondernemer.”

“Met zijn volgers op zijn eigen account, daar kun je niet veel aan doen. Datzelfde geldt voor LinkedIn. De zaken die daarin hebben gespeeld hebben eigenlijk allemaal te maken met een concurrentie- of relatiebeding. En ja, dat is eigenlijk niet anders dan voor het social media tijdperk.”

Conclusie
De conclusie lijkt duidelijk. “Maak wel afspraken – stel een social media protocol op – maar wees daarin niet te star. In dit tijdperk van social media, transparantie en kennisdeling verboden opleggen aan je werknemers is niet gepast.”

“En wat mij betreft, heb ook vertrouwen in je werknemers. Wat op social media geldt als verkeerd of ongepast is niet anders dan in het gewone dagelijkse leven.”

De ontwikkeling gaat door…
“Je werknemer kan zijn relaties meenemen, maar had hij dat zonder social media niet gekund? Het wordt door social media misschien iets makkelijker… Maar ja, medewerkers die nieuw in dienst komen hebben dan ook weer makkelijker toegang tot relaties.”

“Het is gewoon een ontwikkeling die doorgaat en die je niet terug kunt draaien. Het is zoeken naar de voor jouw organisatie meest passende weg hierin.”

Social media in de bouw
In ons boek ‘Van weerstand naar transparant’ nemen Inge en ik zeker een hoofdstuk op over dit onderwerp.

We besteden daarin ook uitgebreid aandacht aan het social media protocol. Wat zet je daar wel in en wat niet? Het is immers altijd goed om duidelijke afspraken te maken."

 



PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.