NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • De prijs die Converse betaalt voor het geheimhouden van echtheidskenmerken

De prijs die Converse betaalt voor het geheimhouden van echtheidskenmerken

Waaraan kun je zien of je All Stars ‘echt’ zijn of namaak? Dat is één van de best bewaarde bedrijfsgeheimen van Converse. Begrijpelijk, want als deze echtheidskenmerken bekend worden, zullen ook deze worden nagemaakt en kan Converse dus niet meer aan de hand van die kenmerken nagaan of het originele of counterfeit All Stars zijn.

Converse heeft onlangs echter een wel erg hoge prijs betaald voor het geheimhouden van de echtheidskenmerken van haar All Stars. Deze kenmerken zijn kennelijk zó geheim dat ze zelfs niet mochten worden prijsgegeven in de bodemprocedure die Converse had aangespannen tegen onder meer Aspo en Dieseel vanwege het verhandelen van (beweerdelijk) counterfeit All Stars. Maar het gevolg daarvan was, dat Converse niet kon (of eigenlijk dus: niet wilde) bewijzen dat het inderdaad om counterfeit schoenen ging. En dus heeft de rechtbank Breda in zijn vonnis van 19 oktober 2011 de vorderingen van Converse afgewezen.

In het kort: het ging in totaal om 12.840 paar All Stars die door Aspo en Dieseel werden verhandeld, en waarvan Converse stelde dat het counterfeit schoenen waren. Converse vorderde de gebruikelijke maatregelen, waaronder een verbod op het verder verhandelen van counterfeit All Stars, opgave van informatie met betrekking tot de verhandelde counterfeit All Stars, een recall, afgifte, winstafdracht, schadevergoeding en proceskosten. Het voornaamste verweer van Aspo en Dieseel was, dat het geen counterfeit schoenen waren, maar dat de schoenen door Converse zelf in de EU op de markt waren gebracht, en nu rechtmatig verder werden verhandeld door Aspo en Dieseel.

De rechtbank hanteert de hoofdregel voor de bewijslastverdeling in dergelijke procedures: wie stelt dat een ander inbreuk maakt, moet dat bewijzen:

“Nu Converse stelt dat het counterfeit Converse schoenen betreft en Aspo dit betwist dient Converse te stellen en, zonodig, te bewijzen dat de onderhavige partij schoenen counterfeit zijn. Er is geen reden om voorshands bewijs aan te nemen of om op grond van de redelijkheid en billijkheid tot omkering van de bewijslast te komen, zoals Converse betoogt.”

Converse wil echter haar echtheidskenmerken niet prijsgeven, waarop de rechtbank opmerkt:

“dat het Converse vrij staat de door haar gehanteerde echtheidskenmerken waarmee, volgens Converse, haar deskundigen in staat zijn counterfeit schoenen van originele schoenen te onderscheiden niet prijs te geven. Dit heeft echter tot gevolg dat Aspo en Dieseel, naar zij terecht stellen, niet in staat zijn om daartegen verweer te voeren. Het beginsel van behoorlijk procesrecht brengt mee dat een eiser de gedaagde in staat moet stellen behoorlijk verweer te voeren. Converse loopt met haar processuele houding dan ook het risico dat de rechtbank tot het oordeel komt dat Converse haar stelling onvoldoende heeft onderbouwd. Dat risico heeft zich in het onderhavige geval verwezenlijkt.”

Ook wil Converse geen onafhankelijk onderzoek laten doen naar de verschillen tussen de originele All Stars en de beweerdelijk inbreukmakende All Stars:

“Converse heeft geen inlichtingen willen verstrekken die het mogelijk maken om de schoenen door een onafhankelijk deskundige te laten onderzoeken. Nu zij daardoor niet in staat is om haar stelling aan de hand van een onafhankelijk deskundigenrapport te onderbouwen, mag van Converse worden verwacht dat zij haar stelling op een dusdanige manier onderbouwt, dat Aspo en Dieseel in staat zijn om daartegen deugdelijk verweer te voeren. Converse had dan ook, ter voldoening aan haar stelplicht, concrete informatie dienen te verschaffen over de echtheidskenmerken op grond waarvan originele Converse schoenen van counterfeit schoenen kunnen worden onderscheiden.”

Converse levert ook geen ander bewijs van het feit dat de door Aspo en Dieseel verhandelde schoenen geen originele All Stars zijn.

 “Converse had ook haar stelling op andere wijze, bijvoorbeeld aan de hand van haar administratie, kunnen onderbouwen. Zij stelt immers dat u aan de hand van de productiecodes en andere informatie op de tonglabels kan nagaan of onder de desbetreffende nummers daadwerkelijk een productieorder is uitgevoerd. Nu Converse heeft nagelaten haar stelling op de wijze als hiervoor genoemd nader te onderbouwen, is de rechtbank van oordeel dat Converse niet aan haar stelplicht heeft voldaan.”

De rechtbank komt dus tot het oordeel dat Converse niet heeft bewezen dat de door Aspo en Dieseel verhandelde schoenen geen originele All Stars zijn. En hoewel de redenen van Converse om de echtheidskenmerken van de All Stars geheim te houden, begrijpelijk zijn, vraag ik mij af of Converse hier niet haar doel voorbij is geschoten. Want waar dienen echtheidskenmerken uiteindelijk anders voor dan om als bewijs te dienen?

BRON: IE-forum.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.