NL EN

Copyright-notice (c) zegt niets

De rechtbank Alkmaar heeft op 3 augustus (publicatiedatum 15/8) uitspraak gedaan in een zaak tussen de auteur van het boek ‘Zeefdruk: een indruk’ en de zeefdrukkerij Silk Screen. De auteur heeft Silk Screen aangesproken op auteursrechtinbreuk omdat het bedrijf het volledige boek zonder toestemming op haar website openbaar had gemaakt.

 

In het boek stond de volgende copyright-notice van de uitgeverij, Bührmann:

 

"(c)1998Bührmann-Ubbens Papier. (...) Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. (...)"

 

Op de titelpagina van het boek en in de epiloog stond de auteur als zodanig vermeld.

                      

Silk Screen heeft van Bührmann uitdrukkelijke (mondelinge) toestemming gekregen om het boek op haar website te plaatsen. In de zaak stond echter vast dat de auteur zijn auteursrechten niet had overgedragen aan Bührmann, zodat de uitgever eigenlijk niet bevoegd was deze toestemming te verlenen. Tussen de auteur en Silk Screen stond dus de vraag open of Silk Screen er gezien de (onjuiste) copyright-notice toch gerechtvaardigd van uit mocht gaan dat zij van de juiste persoon toestemming had verkregen.

 

De rechtbank begint met te overwegen dat:

 

“Voorop staat dat als maker moet worden beschouwd degene die het werk heeft geschapen, dat wil zeggen wie het boek heeft geschreven. Vast staat dat [eiser] het boek heeft geschreven. Op grond hiervan moet [eiser] als maker worden aangemerkt en in het verlengde daarvan wordt hij in beginsel als auteursrechthebbende beschouwd.”

 

En vervolgt:

 

“Het betoog van Silk Screen dat zij […] ervan uit mocht gaan dat Bührmann de auteursrechthebbende is, kan niet worden gevolgd. De loutere vermelding van een rechtspersoon als uitgever is niet te beschouwen als aanduiding van het makerschap. Ook de copyright-notice kan niet worden aangemerkt als een vermoeden dat de auteursrechten bij Bührmann rusten. Een en ander geldt temeer nu de naam van [eiser] op twee plaatsen in het boek is vermeld, die gebruikelijk zijn voor de aanduiding van de naam van de auteur.”

 

De rechtbank overweegt ten eerste dat een copyright-notice noch een aanduiding als uitgever kunnen worden aangemerkt als een aanwijzing wie de auteursrechthebbende is. Dat is in de Nederlandse rechtspraak al vaker geoordeeld. Wat moeilijker te begrijpen is, is dat de rechtbank ten tweede oordeelt dat het aan Silk Screen te verwijten valt dat zij wel is afgegaan op deze informatie. Was dit immers niet gerechtvaardigd? Had niet eigenlijk Bührmann aangesproken moeten worden voor het onbevoegd verstrekken van de toestemming aan Silk Screen?

 

De rechtbank hecht echter waarde aan twee bijkomende omstandigheden:

 

“De rechtbank constateert dat Silk Screen de toestemming niet schriftelijk heeft verkregen. Dit is niet in overeenstemming met het voorschrift dat vermeld staat in de copyright-notice. Bovendien heeft Silk Screen zelf in haar conclusie van antwoord en ter comparitie betoogd dat het boek bestemd was voor de promotie van Bührmann en dat aan Bührmann een impliciete exclusieve licentie zal zijn verstrekt om de tekst in elke denkbare vorm voor dat doel te gebruiken. Silk Screen heeft niet aangevoerd dat het gebruik van het boek op haar website binnen dit doel valt, zodat uit dit betoog van Silk Screen volgt dat ook volgens Silk Screen zelf Bührmann niet gerechtigd was om rechten aan haar te verstrekken.”

 

Een toch niet geheel billijke uitkomst, zo lijkt vervolgens ook de rechtbank van mening te zijn. Er wordt dan ook een wat creatieve oplossing gevonden om in elk geval de proceskosten gelijkelijk over de partijen te verdelen. Terwijl het toch eigenlijk Silk Screen was die deze zaak verloor en de proceskosten van de auteur had moeten vergoeden (in een bodemprocedure als deze al snel meer dan € 15.000,-):

 

“[eiser] dient ten aanzien van de vraag wie de auteursrechthebbende is en of sprake was van inbreuk daarop, als de in het gelijk gestelde partij te worden beschouwd. Gezien de hoogte van de vordering van [eiser] en het bedrag dat wordt toegewezen, beschouwt de rechtbank Silk Screen als de grotendeels in het gelijk gestelde partij daar waar het gaat om de schadevergoeding. In het voorgaande ziet de rechtbank aanleiding om de proceskosten te compenseren […], in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.”

BRON: IE-Forum.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.