NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Branche terecht kritisch over cookie-rapport TNO en IViR

Branche terecht kritisch over cookie-rapport TNO en IViR

Vorige week ontstond er enorme ophef over het cookie-rapport dat TNO en het Instituut voor Informatierecht in opdracht van de OPTA hebben geschreven. De online marketing branche haalde hard uit: het rapport is ‘tendentieus’ en ‘onbegrijpelijk’. Namens de Bond van Adverteerders, de Dutch Dialogue Marketing Association, het Interactive Advertising Bureau, de Nederlandse Thuiswinkel en het Nederlands Uitgeversbond schreef de branche een brief aan de Tweede Kamer waarin de klachten werden verwoord. Dit was voor TNO en IViR weer aanleiding om in de pen te klimmen, en ook zij schreven een brief aan de Kamer.

Ik wil niet uitgebreid ingaan op de kritiek van de online marketing branche maar één onderdeel uitlichten. Het onderzoek door TNO en IViR is mede gebaseerd op een enquête waarin de respondenten werd gevraagd in hoeverre zij internet gebruikers vooraf toestemming vragen om cookies te plaatsen. Op basis van de verkregen antwoorden concludeerden de onderzoekers dat de meerderheid van de branche de toepasselijke wetgeving aan de laars lapt. Daarom zetten de onderzoekers vraagtekens bij de bereidheid binnen de branche om de aantaande nieuwe cookiewetgeving na te leven. Dat is een nogal forse, zij het impliciete beschuldiging.

Waar is de branche nou over gevallen? De onderzoekers zijn er vanuit gegaan dat de huidige wetgeving ook al een opt-in regime voorschrijft. De gebruikers moeten op basis van het huidige artikel 4.1 Besluit Universele Dienstverlening en Eindgebruikersbelangen (‘BUDE’) vooraf toestemming geven voor het plaatsen van cookies, aldus de onderzoekers . De branche beroept zich erop dat het BUDE opt-out voorschrijft. De ophanden zijnde nieuwe cookie-regels schrijven opt-in voor, maar dat is nu nog niet het geval, aldus de vertegenwoordigers van de online marketingbranche. Als de respondenten in het kader van het uitgevoerde onderzoek dus hebben aangegeven dat zij gebruikers nu nog niet vooraf toestemming vragen, betekent dat niet dat zij hiermee de wet overtreden. Door een onjuiste wetsinterpretatie als uitgangspunt te nemen, hebben TNO en IViR de branche in een kwaad daglicht gesteld, aldus DDMA e.a..

Wie heeft er nu gelijk in deze welles/nietes discussie? Laten we eerst de relevante bepaling erbij pakken. Artikel 4.1 BUDE bepaalt (onderstreping MA):

"1. Een ieder die door middel van elektronische communicatienetwerken toegang wenst te
verkrijgen tot gegevens die zijn opgeslagen in de randapparatuur van een abonnee of
gebruiker van openbare elektronische communicatie dan wel gegevens wenst op te slaan in de randapparatuur van de abonnee of gebruiker van openbare elektronische communicatiediensten, dient voorafgaand aan de desbetreffende handeling de abonnee of gebruiker:
a. op een duidelijke en nauwkeurige wijze te informeren omtrent de doeleinden waarvoor men toegang wenst te verkrijgen tot de desbetreffende gegevens dan wel waarvoor men gegevens wenst op te slaan, en
b. op voldoende kenbare wijze gelegenheid te bieden de desbetreffende handeling te weigeren.”

Afgaande op een puur tekstuele uitleg van deze bepaling, kan ik de conclusie van de onderzoekers wel begrijpen. De wet stelt immers dat voorafgaand aan het plaatsen van een cookie de gebruiker moet zijn geïnformeerd, en de mogelijkheid moet hebben gekregen om het plaatsen van een cookie te weigeren.

Je kan het echter ook andersom uitleggen.De wet bepaalt dat de cookie-verantwoordelijke de gebruiker de gelegenheid moet bieden om te weigeren. Dat is wat anders dan voorafgaand toestemming geven. Je kan met andere woorden de tekst van artikel 4.1 ook zo uitleggen dat er in ieder geval op voorhand een opt-out mogelijkheid moet zijn. Er hoeft dus niet gevraagd te worden om voorafgaande toestemming (dat staat ook niet in de wet), maar de mogelijkheid om te weigeren moet voorafgaande aan het plaatsen van een cookie al bestaan. Dat is het enige wat er staat. En die mogelijkheid wordt al gegeven, want dat is immers in te stellen via de browser settings nog voordat de cookies worden geplaatst. In deze interpretatie handelen de respondenten dus helemaal niet in strijd met de wet als zij antwoorden dat zij de gebruikers niet vooraf om toestemming hebben gevraagd.

Dat is een heel verschil met de aanstaande nieuwe wet die heel uitdrukkelijk voorschrijft dat de gebruiker voorafgaande aan het plaatsen van de cookie zijn toestemming moet hebben verleend: voorafgaande aan het plaatsen van een cookie moet de cookie-verantwoordelijke “van de gebruiker toestemming te hebben verkregen voor de desbetreffende handeling” (artikel 11.7a lid 1 onder b van het wetsvoorstel tot wijziging van de Telecommunicatiewet – onderstreping MA).

Er is in nog een argument dat pleit voor de lezing van de online marketingbranche. De onderzoekers stellen in hun rapport dat er in Nederland weinig verandert door de invoering van de nieuwe cookie-regeling. Dat is opmerkelijk want deze nieuwe regeling is al maanden onderwerp van stevig debat, ook in Nederland. Dat debat wordt niet alleen gevoerd binnen de branche, maar ook tussen de Minster en de Tweede Kamer en door rechtsgeleerden en advocaten. Iedereen is er altijd vanuit gegaan dat de huidige regeling een opt-out regime voorschrijft. Het feit dat de nieuwe regeling bepaalt dat er sprake moet zijn van opt-in, betekent een substantiële verandering in de praktijk van online marketing. Iedereen, inclusief Eurocommissarissen Kroes en Redding, breekt er zijn hoofd over hoe dit in de praktijk vorm moet worden gegeven. Voeren we met z’n allen dan een zinloos debat? Ik denk het niet. In de Memorie van Toelichting bij de nieuwe regeling wordt niet voor niets gesproken van een aanscherping van de regeling (p. 24):

“De bepaling betreffende het opslaan van informatie op de randapparatuur van de eindgebruiker en het verkrijgen van toegang tot op de randapparatuur opgeslagen informatie wordt aangescherpt. Dat betekent onder meer dat voor het plaatsen van onder andere cookies toestemming aan de gebruiker moet worden gevraagd (…)”

Deze toelichting bij het wetsvoorstel is moeilijk te rijmen met de vaststelling van de onderzoekers dat de huidige wet al voorschrijft dat er op voorhand toestemming moet worden verleend en dat er dus maar weinig zal veranderen in Nederland.



PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.