NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Beslag op andermans computers wegens inbreukmakende software

Beslag op andermans computers wegens inbreukmakende software

De voorzieningenrechter te Haarlem heeft op 8 januari vonnis gewezen in een zaak betreffende beslag door Siemens ten laste van Silver Holding en Silver Aerospace (gezamelijk hierna: "Silver") op computers, waarop inbreukmakende software zou zijn geïnstalleerd. De computers zouden echter in bruikleen zijn, en niet in eigendom toebehoren aan de partij waar beslag is gelegd.

Silver vordert opheffing van het beslag en afgifte van de software aan Rücker. De computers zouden namelijk eigendom zijn van Rücker en niet van een van de andere eisers onder wie beslag is gelegd.

Wat vooraf ging: Siemens heeft in december 2009 conservatoir beslag laten leggen op vier computers van Silver . Siemens heeft onder meer de software Unigraphics NX op de markt gebracht, en is daar auteursrechthebbende op. Op die computers is Unigraphics NX geïnstalleerd.

Siemens heeft haar beslag gegrond op de stelling dat de partijen zonder toestemming van Siemens software zouden hebben verveelvoudigd waarvan Siemens de auteursrechthebbende is. Op grond van art. 28 lid 1 van de Auteurswet heeft Siemens namelijk als auteursrechthebbende de bevoegdheid roerende zaken die een ongeoorloofde verveelvoudiging vormen als haar eigendom op te vorderen. In dat kader zou het uitsluitend mogelijk zijn om beslag te leggen op de inbreukmakende software door de dragers waarop de software is opgeslagen in beslag te nemen. M.i. gaat dit misschien wat te ver, en had kunnen worden volstaan met slechts de harde schijf.

De voorzieningenrechter oordeelt voorts dat de opeising als bedoeld in art. 28 lid 1 Aw gevorderd kan worden van een ieder die feitelijk en juridisch in staat is tot afgifte. Hiervoor is schuld of toerekenbaarheid niet vereist. Beslag kan worden gelegd bij een ieder waar het daarvoor in aanmerking komende materiaal wordt aangetroffen. Het maakt dus geen verschil bij wie de eigendom van de computers berust.

Silver stelt echter dat op de beslagen computers geen illegale software van Siemens is geïnstalleerd. Immers bezit Rücker de licenties voor het gebruik daarvan. De computers waarop de gelicentiëerde software is geïnstalleerd is vervolgens ter beschikking gesteld van de tot de Rücker groep behorende Silver Aerospace, ten behoeve van het werk aan een opdracht. Omdat verbinding met de servers van Rücker kon worden gelegd, waarop de licenties zouden zijn geïnstalleerd, zou Silver Holding c.s. kortom geen inbreuk maken.

De voorzieningenrechter oordeelt in dit kader dat een beslag opgeheven dient te worden indien summierlijk van de ondeugdelijkheid van het door de beslaglegger ingeroepen recht blijkt. Dat is aan degene die de opheffing vordert om aannemelijk te maken, maar de rechter beslist op grond van het bewijsmateriaal van beide partijen. Silver heeft echter niet voldoende aannemelijk gemaakt dat de door Siemens gepretendeerde vordering summier ondeugdelijk is. Immers heeft Siemens betwist dat Rücker gerechtigd was om de licenties uit te lenen, althans aan een ander in gebruik te geven. Uit artikel 1 jo. art. 12 lid 1 sub 3 Aw volgt dat auteursrechtelijk beschermde werken niet mogen worden uitgeleend zonder toestemming van de auteursrechthebbende. Siemens heeft geen toestemming verleend voor het in bruikleen geven van de software door Rücker aan derden en dus was Silver in dit geval niet gerechtigd tot het gebruik van de software. Dat Silver Aerospace deel uitmaakt van de Rücker groep (i.t.t. Silver Holding) maakt niet dat sprake is van een geldige titel tot ingebruikgeving van licenties van Rücker aan Silver Aerospace. Voor de hand had gelegen voor Silver om een afschrift van de licentieovereenkomsten te overleggen om dit punt nader te onderbouwen.

De voorzieningenrechter oordeelt aldus dat voorhands vast is komen te staan dat sprake is van een inbreuk op de auteursrechten van Siemens. De deugdelijkheid van het beslag is daarmee ook vast komen te staan, en dus wordt Silver Holding c.s. in het ongelijk gesteld, en wordt veroordeeld in de proceskosten, begroot op EUR 6.000.

Lees hier het vonnis.



PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.