NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Beslag in de Cloud: internationale inzage op afstand?

Beslag in de Cloud: internationale inzage op afstand?

Naar mijn weten heeft de rechtbank Leeuwarden voor het eerst verlof verleend om bewijsbeslag te leggen in de "cloud". Ik vraag me af in hoeverre dit juridisch mogelijk is, en of de rechtbank wel heeft stil gestaan bij het (mogelijk) internationale karakter ervan.  

 

Wat is er aan de hand?

Op 31 augustus heeft een (onbekende) partij twee verzoekschriften ingediend bij de rechtbank Leeuwarden om conservatoir beslagen te mogen leggen. Voor het ene verzoek verleent de rechtbank verlof, voor de ander – die ziet op de administratie van een aantal BV’s – wijst ze het verzoek af. (Lees de documenten hier.)

 

De rechtbank motiveert daartoe dat, gezien de reikwijdte van het eerste verlof, de verzoeker geen belang heeft bij een verlof op het tweede verzoek. Een beslaglegging zou volgens de rechtbank bovendien een vexatoir karakter hebben, “te meer nu het verzoek zich ook uitstrekt tot ruimten die niet in gebruik zijn bij gerekwestreerden”. Daarbij lijkt de rechter mijns inziens te doelen op artikel 444a Rv.

 

Artikel 444a Rv stelt onder meer dat:

Indien er redelijk vermoeden bestaat, dat in beslag te nemen zaken zich bevinden op een plaats, van een derde gehuurd of op andere wijze in gebruik verkregen, zodanig dat voor de toegang de medewerking van de derde nodig blijft, zal de deurwaarder, ingeval van weigering van de geëxecuteerde of de derde om de deuren, welke tot de plaats toegang geven, te openen, handelen, zoals in het vorige artikel is bepaald. Met weigering staat gelijk afwezigheid na behoorlijke sommatie om persoonlijk of bij gemachtigde te verschijnen om de deuren te openen. De deurwaarder kan inmiddels door een bewaarder beletten, dat van de plaats iets wordt weggenomen.”

 

Met het eerste verlof in de hand, laat de verzoeker op 6 september beslag leggen bij de in het verlof genoemde BV’s. Uit het verslag van de dienstdoende deurwaarder blijkt dat bij de beslagene bij de beslaglegging (verbaal) geweld tegen de deurwaarder heeft gebruikt, alle medewerking heeft geweigerd, en dat het inschakelen van de politie noodzakelijk was.

 

Mede om die redenen probeert de verzoeker om alsnog verlof te krijgen om bewijsbeslag te mogen leggen. Tevens stelt ze dat de vrees bestaat “dat gerekwestreerden na teruggave van de laptop en de ipod deze zullen gebruiken om verdere toegang voor de deurwaarden de ICT-expert te bemoeilijken. Voor het onderzoek onder de providers is het noodzakelijk dat de deurwaarden en dienst ICT expert beschikken over de laptop en de ipod”. Welke noodzaak dat is, blijkt helaas niet uit het (aanvullende) verzoekschrift.

 

Met het verzoekschrift vraagt de verzoeker verlof “om bewijsbeslag te doen leggen op de (digitale) data van gerekwestreerden zich bevindende bij de providers, zijnde hulppersonen van gerekwestreerden, Gmail, KPN Backup, Planet, eBay, Ogone” een hostingprovider, alsmede andere providers die optreden als hulppersonen.

 

De rechtbank wijs het verzoek op 10 september vervolgens toe.

 

Wat zegt het recht hierover?

Voor zover ik weet is dit de eerste keer dat de rechtbank verlof geeft voor beslaglegging in de “cloud”. Ik vraag me af in hoeverre dit verlof te rijmen is met de beschikking inzake de Roode Roos. Daarin vraagt De Roode Roos bewijsbeslag te mogen leggen onder Internet Service Provider @Home, in het bijzonder op elektronische informatie waaruit NAW-geggevens kunnen worden afgeleid van één klant eneen server in Amsterdam die is gehuurd van Telecity. De rechtbank wijst in dat geval het verlof af. Hier relevant is dat de rechtbank ten aanzien van de server stelt dat artikel 444a Rv geen grondslag is voor het leggen van conservatoir bewijsbeslag op elektronische bestanden, opgeslagen op een server van een andere dan de inbreukmaker.

 

De rechtbank heeft daar goed voor ogen dat elektronische bestanden geen zaken zijn, en dus dat daar geen beslag op gelegd kan worden, op de voet van artikel 444a Rv. Het beslag in de eerstegenoemde zaak noemt artikel 444a Rv echter niet als grondslag, maar (onder meer) artikel 843a Rv.

 

843a Rv luidt dat: “Hij die daarbij rechtmatig belang heeft, kan op zijn kosten inzage, afschrift of uittreksel vorderen van bepaalde bescheiden aangaande een rechtsbetrekking waarin hij of zijn rechtsvoorgangers partij zijn, van degene die deze bescheiden te zijner beschikking of onder zijn berusting heeft. Onder bescheiden worden mede verstaan: op een gegevensdrager aangebrachte gegevens. (…) Degene die de bescheiden te zijner beschikking of onder zijn berusting heeft, is niet gehouden aan deze vordering te voldoen, indien daarvoor gewichtige redenen zijn, alsmede indien redelijkerwijs aangenomen kan worden dat een behoorlijke rechtsbedeling ook zonder verschaffing van de gevraagde gegevens is gewaarborgd”.

 

Van op gegevensdragers aangebrachte gegevens kan dus wel – kort gezegd – inzage gevorderd worden. Ik vraag me echter af in hoeverre daarbij inzage op afstand, zoals in onderhavige zaak gevorderd, is bedoeld. Bovendien vraag ik me af in hoeverre artikel 444a Rv en De Roode Roos juist willen voorkomen dat beslag op elektronische data onder een derde wordt toegestaan. En daarnaast vraag ik me af in hoeverre de rechter voor ogen heeft gehad dat de data zich mogelijk op een server in het buitenland bevinden. Kortom, een hoop vragen. De rechter had er mijns inziens daarom beter aan gedaan de wolken rondom deze zaak eerst op te klaren.

BRON: itenrecht.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.