NL EN
  • Home»
  • Weblog »
  • Auteursrechtelijke verwatering = onkruid

Auteursrechtelijke verwatering = onkruid

In een zaak over het navolgen van lampontwerpen van Nomad heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam onder meer overwogen dat:

De beschermingsomvang van het werk kan door het feit dat sommige aspecten van de Nomad in de loop van de tijd gangbaar zijn geworden echter wel worden beperkt. Dit zou ertoe kunnen leiden dat in een bodemprocedure wordt geoordeeld dat de oorspronkelijkheid van de Nomad is verwaterd doordat het toepassen van kenmerken van industriële vormgeving op binnenhuisarchitectuur gemeengoed is geworden.

Dit is een variant op de overweging in het Elwood-arrest van de Hoge Raad (8 september 2006), waarna een polemiek ontstond. De Hoge Raad overwoog daarin:

(..) niet valt in te zien dat van verwatering in de hier bedoelde zin sprake zou kunnen zijn indien uitsluitend de maker van een werk zelf de daarin tot uitdrukking komende stijlelementen in andere werken bezigt.”

Deze overweging werd gemaakt in de onderstaande context (‘de hier bedoelde zin’):

Uit hetgeen Benetton in die memorie heeft aangevoerd (onder 8.9.2) heeft het hof begrepen  (..) dat met verwatering van het auteursrecht gedoeld is op het verworden van de vormgevingselementen tot een 'onbeschermde stijl'. (onderstreping MHV).

Hierin zou men kunnen lezen dat als andere partijen dan de maker stijlelementen bezigen in hun werken, verwatering kan optreden en kan leiden tot verlies van auteursrechtelijke bescherming.

Echter, het is zeer de vraag of de Hoge Raad met dit arrest verwatering van het auteursrecht heeft erkend, daar de Hoge Raad niet op deze principiële vraag expliciet ingaat. De Hoge Raad overwoog slechts dat verwatering niet kan ontstaan door eigen gebruik (het bezigen) van eigen stijlelementen uit een eerder ontwerp in eigen nieuwe ontwerpen. Daarmee wordt echter niets gezegd over de vraag of verwatering sowieso een plaats kan krijgen binnen het auteursrecht. Lees daarover onder meer het commentaar van Dirk Visser.

Ook in latere rechtspraak is auteursrechtelijke verwatering soms al expliciet afgewezen.

De voorzieningenrechter overweegt in deze lampenzak weliswaar niet dat verwatering leidt tot volledig verlies van bescherming (“onbeschermde stijl”). Maar hij overweegt wel dat er sprake van verwatering (gangbaar worden van stijlelementen) kan zijn met als gevolg een beperking van de beschermingsomvang.
Met deze variant heeft verwatering toch weer wortel geschoten in de Nederlandse auteursrechtelijke bodem.

De vraag blijft of deze nieuwe soort een welkome aanvulling is. Of is het onkruid dat snel moet worden gewied, omdat verwatering
coûte que coûte geen wortel mag en kan schieten.

Met betrekking tot verwatering pak ik graag de schoffel te hand. Ook als verwatering wordt gebruikt om eventuele excessen van de beschermingsomvang c.q. duur van het auteursrecht te beperken. Verwatering is niet het juiste middel, omdat daarmee de wortel van het auteursrecht wordt beschadigd en niet alleen de te bestrijden uitwassen.

Lees hier het vonnis.

BRON: Rechtspraak.nl en IE-forum.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.