NL EN

Het onderwerp van dit bericht is ook de titel van één van de populairdere liedjes van componist en liedjesschrijver Hans van Hemert. Van Hemert was met name succesvol in de jaren ’70 en ’80.  Van Hemert vindt dat Universal Music, aan wie hij de muziekuitgaverechten op zijn liedjes heeft overgedragen, niet goed genoeg haar best doet om deze te exploiteren. Daardoor loopt Van Hemert royalty vergoedingen mis en in een zaak voor de Amsterdamse rechtbank heeft hij dan ook geprobeerd zijn rechten terug te krijgen.

In een eerdere zaak tegen een andere muziekuitgeverij was dit Van Hemert al gelukt. Van Hemert heeft zijn catalogus van liedjes namelijk in verschillende delen opgesplitst. Zo heeft hij de rechten op een deel van zijn liedjes overgedragen aan Intersong, dat onderdeel is van de Strengholt muziekuitgeverij.  Die zogenaamde Strengholt –catalogus werd volgens het Amsterdamse Hof in december 2008 door de uitgever niet in voldoende mate geëxploiteerd en zij moest de liedjes dan ook weer teruggeven aan Van Hemert.

Voor dit soort gevallen zijn een aantal belangenorganisaties samen met Buma een procedure overeengekomen tot ontbinding van een overdrachtsovereenkomst. Vanaf het moment dat de oorspronkelijk auteur op die procedure een beroep doet, krijgt de uitgever nog een aantal maanden de tijd om te laten zien dat hij voldoet aan zijn exploitatieverplichtingen. Gedurende die tijd krijgt de uitgever geen vergoedingen uitgekeerd van Buma. Lukt het de uitgever niet om de auteur te overtuigen dat er in voldoende mate wordt geëxploiteerd, dan wordt de overeenkomst ontbonden. De uitgeverij kan die ontbinding dan aanvechten bij de rechter. 

In de zaak over de Strengholt-catalogus die de uitgever na het doorlopen van deze procedure aanhangig maakte, kreeg Van Hemert gelijk. De uitgever had in wezen al sinds 1987 niets meer gedaan behalve het na lang aandringen door Van Hemert uitbrengen van een compilatie CD.

In deze nieuwe zaak tussen Van Hemert en muziekuitgeverij Universal loopt het minder goed af voor de liedjesschrijver. De rechtbank oordeelt dat Universal niet “te laat” was met exploiteren en ook  niet “te weinig” heeft geëxploiteerd. Althans, getracht heeft te exploiteren. Op Universal rust namelijk allen de inspanningsverbintenis tot “het leveren van een naar opvatting binnen de branche adequate inspanning t.b.v. de exploitatie van het werk”. Dat betekent dat op Universal niet de verplichting ligt ook daadswerkelijk geld in het laatje te brengen. Wel moeten ze daarvoor hun best doen. 

En dat had Universal dus volgens de rechtbank gedaan. Onder andere had zij de melodie van het liedje “Als je haar maar goed zit” aangeboden aan TV Tokyo om te gebruiken in het kader van de uitzending van de Olympische Spelen in Japan in 2010 als “powerful epic Olympic song”. Universal had echter ook serieuzere pogingen gedaan de liedjes van Van Hemert weer onder de aandacht te krijgen. Zo hebben zij “Als je haar maar goed zit” aangeboden aan de ANKO, de belangenorganisatie van kappers, en uitgebreide exploitatievoorstellen gedaan aan radiostation 100% NL en aan televisie producenten voor gebruik van de liedjes binnen bepaalde format. Ook had Universal aan haar collega platenmaatschappijen het voorstel een Nederlandstalige compilatie CD te maken met nummers van verschillende schrijvers en artiesten.

Het vonnis lezende, lijkt mij de uitspraak terecht. Universal heeft veel serieuze exploitatie pogingen ondernomen. Het heeft voorlopig alleen kennelijk niets althans weinig opgeleverd. Dat doet de vraag opkomen waarom Universal de rechten eigenlijk wil houden. Op het moment kost de exploitatie alleen maar geld. 

Voor Van Hemert geldt natuurlijk: Als je haar maar goed zit!

BRON: Boek9.nl


PAGINA DOORSTUREN

DEZE PAGINA IS SUCCESVOL DOORGESTUURD!

EEN REACTIE PLAATSEN

UW E-MAIL ADRES WORDT NIET GETOOND AAN ANDERE BEZOEKERS.

  1. NAAM
  2. E-MAILADRES
  3. BERICHT
  4. WANNEER U DEZE REGEL KUNT LEZEN, VUL HET VOLGENDE VELD DAN NIET IN!
  5.